| تبليغات | X |
 من و تو در به یاد آوردن آزادیم حالا تو هی اشک های رفته را شمارش کن ، زخم های کهنه را ، زانوهای غم بغل گرفته را و تنهایی بی انتهای شبانه را ! اما بگذار من به همان یک لبخند ساده اکتفا کنم
http://www.mypardis.com/Love/as/ |
باغبان من باش
باغبان من باش و چه بيقرارند
در نوازش باد ،گيسوانت. گونه هايت ژرفاي آسماني است که بي هيچ ستاره تو را درخشيد. و چه زلال نرم و لطيف مي آيي سبز و خرامان و چه آهسته بر مي فرازي رويش قامت ام را بر جنگل سبز ديدگانت. با غبان من باش! من آن نگاه سبز ياس سپيدم. رويشي بي دغدغه بر سنگ بوته هاي عقيق و گلوگاه فرياد يک غرور بر آواز هاي مغموم حنجره ات . بر آستان مخمل ديدگانت مرا فرياد کن و بر شمعداني گل هايت مرا برويان و باغبان من باش نوشته شده توسط : آرامش | دوشنبه یازدهم آذر 1387 | | لينک ثابت | موضوع: |
|
|
