آرامش دیوانه ها

خدا...

ما خدا را گم میکنیم......

در حال که او در کنار نفس های ما جریان دارد.

خدا اغلب در شادی های ما سهیم نیست.

تا به حال چند بار، خوشیهایت را آرام و بی بهانه به او گفته ایی؟

تا به حال به او گفته ایی که چقدر خوشبختی؟؟؟

که چقدر همه چیز خوب است؟؟

که چه خوب که او است!!!

خدا همراه همیشگی سختی ها و خستگی های ماست.

زمانی که خسته و درمانده به طرفش میرویم خیال میکنیم

تنها زمانی که به خواسته خود برسیم او ما را دیده و حس کرده امّا.

گاهی بی پاسخ گذاشتن برخی از خواسته های ما نشانگر لطف بی اندازه او به ماست.

خورشید را باور دارم حتّی اگر نتابد.

به عشق ایمان دارم حتّی اگر آن را حس نکنم.

به خدا ایمان دارم حتّی اگر سکوت کرده باشد

خدایا !

متبرکم گردان

تا عشق ورزیدن و خندیدن را بیاموزم.

به همه عشق بورزم،

حتی کسانی که مرا دوست ندارند،

درکم نمی کنند،

به من آسیب رسانده اند،

از من بد گفته اند،

و از من بهره کشی کرده اند،

و بادا که در همه ی شرایط و موفقیت های زندگی بخندم،

و بدانم که در هر چه روی می دهد،رحمت تو نهفنه است..

.............